De overblijfselen van de abdijkerk uit de XIde eeuw, die onlangs werden blootgelegd en begrijpelijk gemaakt voor de leek, zijn opgenomen op de lijst van de 159 bezittingen van het erfgoed van Wallonië.

De sleutelperiode van de oprichting ervan valt samen met de regeerperiode van de abt Poppon. Het plan werd opgevat in de dubbele essentie van kloosterkerk en bedevaartskerk en is zo gebleven tot het eind van de XVIIIde eeuw. De hoofdbeuk wordt voorafgegaan door een indrukwekkende toren, gerestaureerd in 1534, waarvan echter enkel de benedenverdieping van ongeveer 15 meter hoog overblijft. Vervolgens leidt de hoofdbeuk (gedeeltelijk opgegraven) naar het monnikenkoor, dat opnieuw in vroegere staat kon worden teruggebracht dankzij het speurwerk van de archeologen.

Nadat de bezoeker het museum van het prinsdom heeft bezocht en virtueel in de abdijkerk heeft kunnen binnentreden dankzij de nieuwe 3D-technieken, kan hij reëel rondwandelen van het dwarsschip naar het koor en van de hoofdbeuk naar de crypte en de imposante tegenwoordigheid van de muren op zich laten inwerken die verdwenen zijn na de Franse Revolutie.